پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات مدیریت ورزشی 2538-3213 7 30 2015 07 23 The investigation of the relationship between organizational citizenship behavior and organizational climate and the moderating role of demographic variables بررسی ارتباط جوسازمانی با رفتار شهروندی سازمانی و نقش تعدیل‌کنندۀ متغیرهای جمعیت‌شناختی 121 138 454 FA سید مرتضی عظیم زاده استادیار مدیریت ورزش، دانشگاه فردوسی مشهد محمد مرادی کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، آموزش و پرورش کرمانشاه محمد مهدی اصغری کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2015 09 23 The purpose of this study was determining the relationship between Organizational Citizenship Behavior (OCB) and Organization Climate (OC) in a sample of sport experts working in sport organization of Tehran’s Municipality. The method of the research was corelational. Statistical sample was equal with statistical population (90 N), but only 83% of them were analyzed. The results indicate that there was a significant relationship between OCB, and OC and its dimensions. The analysis of the data through regression show that OC was a significant predictor of OCB, accounting for 28% of the variance and among OC variables, both “Goal obviousness” and “Consent of reward” were significant predictor of OCB, accounting for 31% of the variance. Also, no significant relationship between OCB & mediator variables (age, gender & tenure) is observed (p> .05). It can be concluded that in this organization, generating an appropriate climate can be influential in OCB. Spatially, having acceptable goals and fairly salary system can be useful for flourishing OCBs. هدف از این پژوهش، تعیین ارتباط بین جوسازمانی با رفتار شهروندی سازمانی در کارشناسان سازمان ورزش شهرداری تهران بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع هم‌بستگی بود. نمونۀ‌ آماری، برابر با کل جامعۀ آماری (90 نفر) انتخاب شد؛ اما اطلاعات 75 نفر از آن‌ها مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد بین جوسازمانی و ابعاد آن با رفتار شهروندی سازمانی، رابطۀ معناداری وجود دارد. همچنین، جوسازمانی 28% و از بین ابعاد آن، دو بعد "وضوح و توافق هدف" و "رضایت از پاداش" با هم حدود 31% از واریانس رفتار شهروندی سازمانی را تبیین می‌کنند. یافتۀ دیگر این بود که بین متغیرهای تعدیلکننده (سن، جنس و سابقۀ اشتغال) با رفتار شهروندی سازمانی، رابطۀ معناداری وجود ندارد. از یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که سازمان ورزش شهرداری تهران با ایجاد جوی مناسب در سازمان می‌تواند در جهت ایجاد و ارتقای رفتارهای شهروندی سازمانی گام بردارد. به‌ویژه، ترسیم اهدافی مورد‌قبول و واضح برای کارکنان و همچنین‌، تدوین سیستمی عدالت‌گونه در پرداخت حقوق و پاداش می‌تواند در این زمینه مؤثرتر باشد. https://smrj.ssrc.ac.ir/article_454_e44fea3bec53bcea3b7513ccef5857ac.pdf