پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات مدیریت ورزشی 2538-3213 10 52 2019 01 21 Pathology the Process of Policy-Making in Sport for All in Iran and Presentation the Model آسیب‌شناسی فرایند موجود سیاست‌گذاری در ورزش همگانی ایران و ارائة الگو 17 42 1392 10.22089/smrj.2017.4090.1789 FA محمد جوادی پور دانشیار روش ها و برنامه های آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران میترا روحی دهکردی استادیار تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فرهنگیان سمیه رهبری دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران حلیمه طایفی کارشناسی‌ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران Journal Article 2017 05 05 The purpose of the present study was pathology the process of policy-making in sport for all in Iran and presentation the model. Research method in terms of the purpose was practical and in view of the nature of the research data was mixed design. Executives and experts of sport for all were considered as statistical population. The sampling method for qualitative section research was convenient and with using targeted sampling techniques and based on the sampling criterion was conducted with16 people. The data were collected through interviews. Then data from interviews by Streubert and Carpenter’s method (2011) coded and analyzed. For quantitative section samples were selected randomly and data were collected by questionnaire. The items of this questionnaire were extracted from the systematic interviews with the managers and executives of sport for all. The reliability of the questionnaire was calculated by Cronbach's alpha method (α = 0.83). Data analysis in this section was done with using SPSS software and Friedman test. In qualitative section the results showed that the organizational components, beliefs and cultures, economic conditions, analysis, interpretation and compilation of scientific, studies and research are the factors affecting in sport’s policy-making and existing damage in the process of policy-making in sport for all including factors such as poor monitoring, poorly structured, lack of planning and implementation, poor performance of the media, limited financial resources, poor performance of human resources, rules and limited partnerships, academic and research centers. Also, adaptation and localized studies organizational management, cultural and religious patterns, patterns based on scientific research, patterns that can be used for policy making in sport for all. According to the results in the quantitative section there was no significant difference between the mean scores of the damage in sport for all and amount role of information sources available. In general, the results showed that the sport's policy-making process associated with damages and challenges that they must to know and be modified based on scientific methods. The most important items are the structural changes and amendments the laws and used of accurate and scientific patterns for policy making. <strong>پژوهش حاضر با هدف آسیب‌شناسی فرایند موجود سیاست‌گذاری در ورزش همگانی ایران و ارائة الگو انجام شد. پژوهش حاضر ازنظر هدف، در شمار پژوهش­های کاربردی و ازنظر ماهیت داده‌های پژوهشی، جزو پژوهش­های طرح آمیخته بود. مدیران و کارشناسان خبرة ورزش همگانی به‌عنوان جامعۀ هدف درنظر گرفته شدند. شیوۀ انتخاب گروه نمونه برای بخش کیفی پژوهش، غیراحتمالی و با استفاده از شیوه­های نمونه­برداری هدفمند و مبتنی بر روش نمونه‌گیری ملاکی به حجم 16 نفر انجام شد و داده‌ها ازطریق مصاحبه گردآوری شدند. سپس، داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها به روش استرابرت و کارپنتر (2011) کدگذاری و تجزیه‌وتحلیل شدند. برای بخش کمی، نمونه‌‌ها به شیوة تصادفی ساده انتخاب شدند و داده‌های مربوط به آن با ابزار پرسش‌نامه جمع‌آوری شدند. گویه‌های این پرسش‌نامه، از مصاحبة نظام‌مند با مدیران و کارشناسان خبرة ورزش همگانی استخراج شدند. پایایی پرسش‌نامه با روش آلفای کرونباخ محاسبه شد (83/0 = α). تحلیل داده‌ها در این بخش نیز با استفاده از نرم‌افزار آماری اس.پی.اس.اس. و با آزمون فریدمن انجام شد. در بخش کیفی، نتایج پژوهش نشان داد که مؤلفه‌های سازمانی، باورها و فرهنگ‌ها، شرایط اقتصادی، تحلیل، تفسیر، تدوین علمی، مطالعات و پژوهش‌ها، مؤلفه‌های مؤثر در سیاست‌گذاری ورزش همگانی کشور هستند و آسیب‌های موجود در فرایند سیاست‌گذاری در ورزش همگانی کشور شامل عواملی ازجمله ضعف در نظارت و کنترل، ساختار ضعیف، ضعف در برنامه‌ریزی و اجرا، عملکرد ضعیف رسانه‌ها، منابع مالی محدود، عملکرد ضعیف نیروی انسانی، قوانین و مشارکت محدود مراکز علمی و پژوهشی هستند. همچنین، مطالعات تطبیقی و بومی‌سازی، مدیریت سازمانی، الگوهای فرهنگی و دینی، الگوهای مبتنی بر پژوهش علمی، الگوهایی هستند که می‌توان برای سیاست‌گذاری در ورزش همگانی از آن‌ها استفاده کرد. طبق نتایج بخش کمی، بین میانگین رتبه‌های آسیب‌های موجود در ورزش همگانی و میزان نقش منابع اطلاعاتی موجود تفاوت معنادار مشاهده نشد. به‌طورکلی، نتایج پژوهش نشان داد که فرایند سیاست‌گذاری در ورزش همگانی ایران با آسیب‌ها و چالش‌هایی همراه است که باید آن‌ها را شناخت و براساس روش‌های علمی اصلاح کرد. تغییرات ساختاری و اصلاح قوانین از عمده‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌آیند. همچنین، باید از الگوهای دقیق و علمی برای سیاست‌گذاری استفاده کرد. </strong> https://smrj.ssrc.ac.ir/article_1392_c0826819636026dd1f3674774f06c51d.pdf